Panie, chcę pójść za Tobą, ale (28 września)


 Gdy Jezus z uczniami szedł drogą, ktoś powiedział do Niego: «Pójdę za Tobą, dokądkolwiek się udasz».
Jezus mu odpowiedział: «Lisy mają nory i ptaki powietrzne gniazda, lecz Syn Człowieczy nie ma miejsca, gdzie by głowę mógł oprzeć».
Do innego rzekł: «Pójdź za Mną». Ten zaś odpowiedział: «Panie, pozwól mi najpierw pójść i pogrzebać mojego ojca».
Odparł mu: «Zostaw umarłym grzebanie ich umarłych, a ty idź i głoś królestwo Boże».
Jeszcze inny rzekł: «Panie, chcę pójść za Tobą, ale pozwól mi najpierw pożegnać się z moimi w domu».
Jezus mu odpowiedział: «Ktokolwiek przykłada rękę do pługa, a wstecz się ogląda, nie nadaje się do królestwa Bożego». (Łk 9, 57-62)

Naśladowanie jest powołaniem chrześcijanina! Dlatego Jezus nie dawał książki do nauczenia i nie pozostawiał tam, gdzie jestem. Dlatego, chrześcijaństwo to nie tylko bycie przyzwoitym człowiekiem, ale ciągłe chodzenie za Jezusem, przyglądanie się mu w każdej sytuacji, odpowiadanie na pytanie, jak postąpiłby Jezus!

Dlatego Jezus wielu zaprasza, by poszli za nim. Ale są i tacy, którzy wolą pozostać tylko pozorowanymi dobrymi ludźmi: chcą mimo wszystko dobrze spać, zebrać spadek i wziąć numer komórki, a może nawet konta rodziców… A Boga trzeba kochać bardziej!

Baruch postępował za swym mistrzem – prorokiem Jeremiaszem – aż do Egiptu, gdzie widział jego ukamienowanie! I potem mógł powiedzieć całemu ludowi: Panu, Bogu naszemu, [należna jest] sprawiedliwość, nam zaś zawstydzenie oblicza, jak to jest obecnie, oraz każdemu  mieszkającym w Jerozolimie, królom, zwierzchnikom, kapłanom, prorokom i przodkom naszym, ponieważ zgrzeszyliśmy przed Panem, nie wierzyliśmy Jemu, nie byliśmy posłuszni głosowi Pana, Boga naszego, by pójść za przykazaniami Jego, które nam dał. [Ale] odwrócą się od swojej postawy twardego karku i od złych czynów swoich, ponieważ przypomną sobie los przodków, którzy grzeszyli przed Panem. Sprowadzę ich do ziemi, którą poprzysiągłem ich ojcom: Abrahamowi, Izaakowi i Jakubowi. Będą panować nad nią, rozmnożę ich, nie będą w małej liczbie. Zawrę z nimi przymierze wieczne, Ja będę Bogiem ich, a oni będą ludem moim. Nie usunę więcej ludu mego, Izraela, z ziemi, którą im dałem. 

xtar